Raducanu Elemeden, Ivanišević Davetiyeyle: Grand Slam'in 5 Sürpriz Şampiyonu

Dünya 125 numarası, davetiyeyle girdiği Wimbledon'ı kazandı. Seri başı bile olmayan bir Letonyalı, 20 yaşında Roland Garros şampiyonu oldu. Ve 18 yaşında bir genç kız, elemelerden çıkıp ABD Açık kupasını kaldırdı. Bu üç cümlenin üçü de gerçek.

Bu videoda kimsenin beklemediği beş Grand Slam şampiyonunu anlatıyoruz. Nereden geldiler, finalde ne oldu ve bu kupalar neden hâlâ konuşuluyor?

Birinci bölüm: davetiyeli şampiyon.

Goran Ivanišević, Wimbledon'da üç final kaybetmiş bir Hırvat. 1992'de Agassi'ye, 1994 ve 1998'de Sampras'a.

Sonra omzu sakatlanıyor ve sıralaması düşüyor. 2001 yazında dünya 125 numarası. Bu sıra, ana tabloya doğrudan girmeye yetmiyor.

Wimbledon ona bir davetiye veriyor. Gerekçe, geçmişteki o üç final.

Ivanišević tur tur ilerliyor. Tim Henman'la oynadığı yarı final yağmur yüzünden üç güne yayılıyor.

Final de yağmur yüzünden pazartesiye kalıyor: 9 Temmuz 2001. Rakibi, üçüncü seri başı Patrick Rafter.

Centre Court'un biletleri, kuyrukta bekleyen seyirciye satılıyor. Maç beş set sürüyor: 6-3, 3-6, 6-3, 2-6, 9-7.

Ivanišević dördüncü finalinde ilk Grand Slam kupasını kazanıyor. Wimbledon'ı davetiyeyle kazanan ilk ve bugün hâlâ tek oyuncu o.

Davetiye mucizesi kadınlarda da yaşandı. 2009'da Kim Clijsters, iki yıllık aradan sonra döndüğü üçüncü turnuvada, sıralaması bile yokken davetiyeyle ABD Açık'ı kazandı. Finalde Caroline Wozniacki'yi 7-5, 6-3 yendi.

İkinci bölüm: Paris'te iki sürpriz. Aynı kortta, on üç yıl arayla.

2004 Roland Garros. Arjantinli Gastón Gaudio turnuvaya dünya 44 numarası olarak geliyor.

Finalde karşısında Guillermo Coria var. Gaudio ilk iki seti 0-6, 3-6 kaybediyor.

Ama geri dönüyor: 6-4, 6-1. Beşinci sette iki maç puanı kurtarıyor ve seti 8-6 alıyor.

Bu, 1979'da Vilas'tan beri bir Arjantinli erkeğin kazandığı ilk Grand Slam tekler kupası.

On üç yıl sonra Paris yine şaşırıyor. 2017'de finale Letonyalı Jelena Ostapenko çıkıyor. Seri başı değil, dünya 47 numarası.

Karşısında üçüncü seri başı Simona Halep. Halep ilk seti 6-4 alıyor, ikinci sette 3-0 öne geçiyor.

Ama Ostapenko geri dönüyor. Maç boyunca 54 kazandıran vuruş yapıyor ve 4-6, 6-4, 6-3 kazanıyor.

Kupa, yirminci yaş gününden iki gün sonra geliyor. Bu, kariyerindeki ilk WTA şampiyonluğu. Ostapenko, Letonya'nın ilk Grand Slam şampiyonu. Ve 1933'ten beri Roland Garros'u seri başı olmadan kazanan ilk kadın.

Üçüncü bölüm: kupa ve veda. Bu kez asıl şaşırtan kupanın kendisi değil, ondan sonra yaşananlar.

2007'de Fransız Marion Bartoli, Wimbledon finalinde Venus Williams'a kaybediyor.

Altı yıl sonra, 2013'te yine finalde. Bu kez 15. seri başı ve turnuva boyunca tek set vermiyor.

Rakibi Sabine Lisicki, dördüncü turda Serena Williams'ı elemiş. Final tek taraflı geçiyor: 6-1, 6-4.

Bu, Bartoli'nin kariyerindeki tek Grand Slam kupası. Ama asıl sürpriz sonra geliyor.

Altı hafta bile geçmeden, ağustosta Cincinnati'de bir maç kaybediyor ve aynı gün tenisi bıraktığını açıklıyor. 28 yaşında. Gerekçesi, vücudunun artık dayanmaması.

Dördüncü bölüm: elemeden şampiyonluğa. Kimsenin beklemediği şampiyonların belki de en uç örneği.

2021 yazı. Emma Raducanu, davetiyeyle oynadığı Wimbledon'da dördüncü tura kadar çıkıyor ama nefes darlığı yüzünden maçı yarıda bırakıyor.

Birkaç hafta sonra New York'a dünya 150 numarası olarak geliyor. Bu, kariyerinin yalnızca ikinci Grand Slam turnuvası. Ana tabloya girmek için elemelerde oynaması gerekiyor.

Elemelerde üç maç kazanıyor. Ana tabloda yedi maç daha. Hiç set kaybetmeden.

Finalde rakibi Kanadalı Leylah Fernandez. Raducanu 6-4, 6-3 kazanıyor.

Üst üste 10 maç, tek set kaybı yok. Açık Era'da Grand Slam kazanan ilk eleme oyuncusu o. Ve 1977'de Virginia Wade'den beri Grand Slam tekler kupası kazanan ilk Britanyalı kadın.

Raducanu o gün 18 yaşında.

Beş isim, beş farklı yol: davetiye, dünya 44 numarası, dünya 47 numarası, 15. seri başı ve eleme turları.

Bir ortak noktaları daha var. 22 Ekim 2026 itibarıyla beşinin de kariyerinde tek bir Grand Slam tekler kupası var.

Bizce sürpriz şampiyon bir tesadüf değil. Sıralamalar, seri başları ve listeler turnuvadan önce yazılır; kupa ise o iki hafta boyunca kortta herkesten iyi oynayan oyuncuya gider.

Ve bizce bu hikâyeler aynı şeyi hatırlatıyor: sıralama bir oyuncunun ne olduğunu değil, o güne kadar ne yaptığını söyler.

Davetiyeyle gelen Ivanišević, iki set geriden dönen Gaudio, seri başı olmayan Ostapenko, set vermeyen Bartoli ve elemelerden gelen Raducanu.

Sence bunların içinde en büyük sürpriz hangisiydi?