Roland Garros Kimdi? Akdeniz'i Uçakla Geçen Pilot, Dört Silahşor ve Nadal'ın 14 Kupası

Dünyanın en ünlü toprak kort turnuvası, bir tenisçinin değil, bir savaş pilotunun adını taşıyor. Üstelik stadyum açıldığında o pilot on yıldır hayatta değildi.

Bu videoda Roland Garros'un hikâyesini baştan sona anlatıyoruz: adın nereden geldiğini, stadyumun hangi dört oyuncu için yapıldığını, kırmızı toprağın aslında ne olduğunu ve bir adamın bu kortlarda nasıl 14 kez şampiyon olduğunu.

Birinci bölüm: pilot.

Roland Garros 1888'de, Hint Okyanusu'ndaki Réunion adasında doğdu. Tenisçi değildi; bir havacılık öncüsüydü.

23 Eylül 1913'te Fransa'nın güney kıyısından havalandı ve yaklaşık sekiz saat sonra Tunus'a indi. Akdeniz'i uçakla geçen ilk insan olmuştu.

Birinci Dünya Savaşı'nda pilot olarak cepheye gitti. 1915'te uçağı Alman hatlarının gerisine indi ve esir düştü.

Yaklaşık üç yıl esir kaldı. Şubat 1918'de kaçtı ve yeniden savaşa döndü. Savaş boyunca dört Alman uçağı düşürdü.

5 Ekim 1918'de düşürüldü. Otuzuncu doğum gününe bir gün, savaşın bitmesine yaklaşık bir ay vardı.

On yıl sonra Paris'te yeni bir tenis stadyumu yapıldı. Kulüp başkanı, Garros'un okul arkadaşıydı ve stadyuma onun adının verilmesini istedi.

Turnuvanın kendi sitesi bugün bile onu bir tenis şampiyonu olarak değil, bir havacılık öncüsü ve savaş kahramanı olarak anlatıyor.

İkinci bölüm: Dört Silahşor.

Peki Paris neden yepyeni bir stadyuma ihtiyaç duydu? Cevap dört oyuncuda: Jean Borotra, Jacques Brugnon, Henri Cochet ve René Lacoste. Basın onlara Dört Silahşor adını verdi.

Eylül 1927'de Philadelphia'da Amerika Birleşik Devletleri'ni 3-2 yendiler ve Davis Kupası'nı ilk kez Fransa'ya getirdiler.

Ertesi yıl kupayı kendi evlerinde savunacaklardı. Bunun için Paris'te yeni bir stadyum yapıldı. Mayıs 1928'de Fransa Şampiyonası da bu kortlara taşındı.

Temmuzda kupa finali oynandı. Henri Cochet, Amerikalı Bill Tilden'ı üç sette yendi ve kupa Paris'te kaldı.

Silahşorlar Davis Kupası'nı 1927'den 1932'ye kadar üst üste altı kez kazandı.

Bugün erkekler tekler şampiyonuna verilen kupanın adı Silahşorlar Kupası. Lacoste'un lakabı ise Timsah'tı; o timsah, sonradan kurduğu şirketin gömleklerinde amblem oldu.

Turnuvanın kendisi stadyumdan çok daha eski. 1891'de başladı ama 1925'e kadar yalnızca Fransız kulüplerinin üyelerine açıktı. 1968'de ise profesyonellere kapısını açan ilk Grand Slam oldu. O yılın finalinde Ken Rosewall, Rod Laver'ı yendi; yani yeni çağın ilk büyük finali de bu kortlarda oynandı.

Üçüncü bölüm: kırmızı toprak.

Adı toprak kort, ama o kırmızı renk aslında kilden değil, tuğladan geliyor.

En üstte yalnızca birkaç milimetrelik bir katman var: ezilmiş kırmızı tuğla. Onun altında beyaz kireçtaşı, en altta da taş ve çakıl katmanları.

Bu yüzey topu yavaşlatıyor ve daha yüksek sıçratıyor. Top yere değdiğinde hızının önemli bir kısmını kaybediyor. Oyuncuya daha fazla zaman kalıyor, sayılar uzuyor ve büyük servisin üstünlüğü azalıyor.

Dört Grand Slam içinde toprakta oynanan tek turnuva bu. Ve bu ince kırmızı tozun üstünde, tenis tarihinin en uzun hâkimiyetlerinden biri yaşandı.

Dördüncü bölüm: Nadal'ın 14'ü.

Rafael Nadal Roland Garros'a ilk kez 2005'te, 19 yaşında katıldı ve kupayı kaldırdı.

Son kupası 2022'de, 36 yaşında geldi. Böylece turnuvanın en yaşlı erkek şampiyonu oldu. Arada 14 finale çıktı ve hiçbirini kaybetmedi.

Roland Garros'ta 116 maç oynadı ve yalnızca dördünü kaybetti: 112 galibiyet, 4 yenilgi. Onu burada iki kez yenebilen tek oyuncu Novak Djokovic oldu.

Hiçbir oyuncu, kadın ya da erkek, tek bir Grand Slam'i bu kadar çok kazanamadı.

2021'de, o henüz oynarken, turnuva ona üç metre boyunda, çelikten bir heykel dikti. O sırada henüz 13 kupası vardı.

Nadal, Kasım 2024'te Malaga'da, Davis Kupası'nda raketi bıraktı. Ertesi mayıs Paris ona bir veda töreni düzenledi; Federer, Djokovic ve Murray da oradaydı.

Merkez kortta, file direğinin yanına, ayak izinin ve 14 rakamının işlendiği kalıcı bir plaket yerleştirildi.

Paris o günden beri yeni şampiyonlar görüyor: 2025'te Carlos Alcaraz, 2026'da Alexander Zverev.

Bir pilot, dört oyuncu, birkaç milimetre tuğla tozu ve 14 kupa.

Bizce Roland Garros'u özel kılan, kortlarının rengi değil; her katmanında bir başkasının izini taşıması: bir pilotun adı stadyumda, dört oyuncunun adı kupada, Nadal'ın ayak izi kortta.

Ve bizce bu kortlar, tenisin en dürüst sınavı olarak kalacak: servisin değil, sabrın ödüllendirildiği yer.

Sence bu hikâyenin en büyük sahnesi hangisi: Akdeniz uçuşu mu, 1928'deki kupa mı, yoksa Nadal'ın on dördüncü kupası mı?