Davis Kupası: 1900'den Bugüne Hikâye ve Türkiye'nin Yolu

Bir üniversite öğrencisi, 1900 yılında cebinden para verip gümüş bir kase ısmarlıyor. Bugün o kase için 150'den fazla ülke yarışıyor.

Adı Davis Kupası.

Bu videoda üç şeyi göreceksin: bu rekabetin nasıl doğduğunu, formatın neden kökten değiştiğini ve Türkiye'nin bu kupadaki yolunu.

Birinci bölüm: bir kase ve iki takım.

Ağustos 1900, Boston. Longwood Kulübü'nün kortları.

Karşı karşıya iki takım var: Amerika Birleşik Devletleri ve Britanya Adaları. Amerikan takımının kaptanı, Harvard Üniversitesi'nden Dwight Davis.

Kupayı da o almış: kendi parasıyla ısmarladığı, gümüş bir kase.

Turnuvanın o günkü adı Uluslararası Çim Tenisi Mücadelesi. Ama kısa sürede herkes ona, kupayı bağışlayan adamın adıyla seslenmeye başlıyor.

Davis hem teklerde hem çiftlerde korta çıkıyor ve ikisini de kazanıyor. Amerikalılar ilk üç maçı alıyor ve eşleşme orada bitiyor. Kalan iki maç tamamlanmıyor bile.

O yıllarda kuralı son şampiyon koyuyor. Şampiyon doğrudan finalde bekliyor, rakibi elemeleri geçip karşısına gelene kadar. Buna meydan okuma turu deniyor.

Bu düzen 1972'de kaldırılıyor. O yıldan sonra son şampiyon da her turu oynamak zorunda.

Bugün kupada iki ülke öne çıkıyor: Amerika Birleşik Devletleri 32 kez, Avustralya 28 kez şampiyon.

İkinci bölüm: oynanmayan final.

1974. Hindistan, Avustralya'yı yeniyor. Eşleşmede tam 327 oyun oynanıyor. Bu, Davis Kupası tarihinin rekoru ve hâlâ kırılmadı.

Ama Hindistan finale çıkmıyor. Rakip Güney Afrika. Hindistan, oradaki apartheid rejimine karşı finalde oynamayı reddediyor.

Final hiç oynanmıyor. Kupa, sahaya çıkılmadan Güney Afrika'ya veriliyor.

Bir rekor da hâlâ ayakta. İtalyan Nicola Pietrangeli, Davis Kupası'nda tam 164 maça çıkıyor ve 120'sini kazanıyor. İkisi de bugün hâlâ rekor.

Üçüncü bölüm: kökten değişen format.

Yüz yılı aşkın süre Davis Kupası bütün yıla yayılıyor. Eşleşmeler aylar arayla, farklı ülkelerde oynanıyor.

2018'de Uluslararası Tenis Federasyonu, futbolcu Gerard Piqué'nin şirketi Kosmos ile yeni bir döneme giriyor. Anlaşma 25 yıllık, değeri yaklaşık 3 milyar dolar.

2019'da finaller tek şehirde, tek haftada oynanıyor: Madrid'de 18 takım. Eşleşmeler artık iki tekler ve bir çiftler maçından oluşuyor.

İlk şampiyon İspanya. Rafael Nadal'ın takımı finalde Kanada'yı 2-0 yeniyor. Bu, İspanya'nın altıncı Davis Kupası.

Ama ortaklık uzun sürmüyor. Ocak 2023'te federasyon, anlaşmanın daha beşinci yılında sona erdiğini açıklıyor.

Finaller artık sekiz takımla oynanıyor. 2024'te Malaga'da İspanya, çeyrek finalde Hollanda'ya 2-1 yeniliyor.

Bu, Nadal'ın son turnuvası. Davis Kupası'nda teklerde üst üste 29 maç kazanmış olan Nadal, son maçında Botic van de Zandschulp'a 6-4, 6-4 kaybediyor.

Maçtan sonra şöyle diyor: İlk Davis Kupası maçımı kaybettim, sonuncusunu da. Böylece çember kapandı.

Sonra sahne İtalya'nın. 2023 finalinde Jannik Sinner, Alex de Minaur'u 6-3, 6-0 yeniyor ve İtalya 1976'dan beri ilk kez şampiyon oluyor.

Ardından bir seri geliyor: 2023'te Avustralya'yı, 2024'te Hollanda'yı, 2025'te Bologna'da İspanya'yı yeniyorlar. Üç final, üçü de 2-0.

Üst üste üç şampiyonluk. Bunu en son 1972'de Amerika Birleşik Devletleri yaşamıştı.

Kasım sonunda Bologna yine sekiz takımı ağırlıyor. Aralarında İspanya, Almanya, Britanya ve Kanada var. İtalya ise üst üste dördüncü kupanın peşinde.

Dördüncü bölüm: Türkiye'nin yolu.

Mart 2022, Taşkent. Türkiye, Özbekistan karşısında 1-2 geride. Altuğ Çelikbilek skoru eşitliyor. Belirleyici maçı ise bir gün önce kaybeden Cem İlkel kazanıyor: 3-2.

Türkiye bu galibiyetle tarihinde ilk kez Dünya Grubu I'e yükseliyor.

Ama bu basamak zorlu. 2025'te Sırbistan'a yenilen takım yeniden play-off'a düşüyor.

Şubat 2026, Slovenya. Teklerde Mert Alkaya ve Yankı Erel kazanıyor, çiftlerde Ergi Kırkın ile Erel. Türkiye deplasmanda 3-1 kazanıyor ve Dünya Grubu I'e dönüyor.

Eylül 2026, Arjantin. Bu kez kazanırsa Türkiye, tarihinde ilk kez Finaller elemelerine çıkacak.

İlk günün sonunda skor 0-2. Çiftlerde Arda Azkara ile Yankı Erel 6-4, 6-4 kazanıyor ve umut sürüyor.

Ama belirleyici maçta Francisco Cerúndolo set vermiyor. Arjantin 3-1 kazanıyor. Türkiye 2027'de yine play-off oynayacak.

Bir öğrencinin kasesi, 126 yıl sonra hâlâ el değiştiriyor.

Bizce Davis Kupası'nın asıl gücü formatında değil, bayrakta: 22 Grand Slam kazanan Nadal'ın kariyeri bir Grand Slam kortunda değil, bu kupada bitti.

Ve bizce Türkiye için kapı kapanmadı: iki eşleşmede de çiftleri kazanan bu takım, elemelere hiç olmadığı kadar yaklaştı.

Boston'da iki takım, Bologna'da sekiz takım, yolda 150'den fazla ülke.

Sence Davis Kupası eski formatına geri dönmeli mi?