ATP Finalleri: Tokyo 1970'ten Torino'ya, Djokovic'in 7 ve Federer'in 6 Kupası

1970'te Tokyo'da şampiyon, kupayı tek bir final maçı oynamadan kazandı ve 15 bin dolar aldı.

2025'te Torino'da şampiyon Jannik Sinner'a ödenen para ise 5 milyon 71 bin dolardı. Bu, turnuva tarihinin en büyük ödülü.

Aradaki yarım asırda bu turnuva on beş şehir gezdi, defalarca ad değiştirdi ve tenisin en büyük isimlerinin rekorlarını biriktirdi.

Bu videoda ATP Finalleri'nin hikâyesini baştan sona anlatıyoruz: finali olmayan ilk turnuvadan Federer ve Djokovic'in rekorlarına, oradan da Kasım 2026'da Torino'da bizi neyin beklediğine kadar.

Birinci bölüm: gezgin turnuva.

Aralık 1970, Tokyo. Sezonun en iyi oyuncuları tek bir salonda buluşuyor. Herkes herkesle oynuyor.

Final yok. Stan Smith ve Rod Laver dörder galibiyetle bitiriyor. Kupa, aralarındaki maçı 4-6, 6-3, 6-4 kazanan Smith'in oluyor.

Sonraki yıllarda turnuva her yıl başka bir şehre taşınıyor: Paris, Barselona, Boston, Melbourne, Stockholm, Houston.

Bu yılların adamı Ilie Năstase: üst üste beş finale çıkıyor ve dördünü kazanıyor.

1977'de turnuva New York'a, Madison Square Garden'a yerleşiyor ve on üç yıl orada kalıyor.

John McEnroe burada üç kupa kazanıyor. Ama bu sahnenin asıl sahibi Ivan Lendl. 1980'den 1988'e kadar her yıl finalde: üst üste dokuz final.

Beşini kazanıyor; kaybettiği dört finalde karşısında Björn Borg, iki kez McEnroe ve son olarak Boris Becker var.

1990'da turnuva yeni bir adla Avrupa'ya geçiyor: önce Frankfurt, sonra Hannover. Pete Sampras bu on yılda beş kupa topluyor.

2000'lerde turnuva yine yollarda: Lizbon, Sidney, Şanghay ve yeniden Houston.

İkinci bölüm: iki rekortmen.

Roger Federer turnuvaya ilk kez 2002'de geliyor. Ertesi yıl Houston'da ilk kupasını kaldırıyor, 2004'te aynı şehirde bir kez daha.

2006, 2007, 2010 ve 2011'de de kazanıyor. Toplam altı kupa.

Federer bu turnuvada 17 kez oynuyor ve 59 maç kazanıyor. İki rakam da bugün hâlâ rekor.

2009'da turnuva Londra'ya, O2 Arena'ya taşınıyor ve on iki yıl orada kalıyor.

Novak Djokovic'in hikâyesi ise bir yıl önce, 2008'de Şanghay'da başlıyor. O yıl kazandığı kupa, turnuvanın Tennis Masters Cup adıyla oynanan son kupası. Sonra 2012'den 2015'e kadar üst üste dört kupa geliyor.

2022'de altıncı kupayı alıp Federer'e yetişiyor.

2023'te Torino'da grup maçında genç bir İtalyan'a, Jannik Sinner'a kaybediyor. Ama finalde yine Sinner'ın karşısına çıkıyor ve 6-3, 6-3 kazanıyor.

Bu, Djokovic'in yedinci kupası. Federer'i geride bırakıyor ve 36 yaşında turnuvanın en yaşlı şampiyonu oluyor.

Üçüncü bölüm: Torino dönemi.

2021'de turnuva İtalya'ya, Torino'ya geliyor. İlk Torino şampiyonu Alexander Zverev oluyor: finalde Daniil Medvedev'i 6-4, 6-4 yeniyor. Bu, Zverev'in ikinci kupası.

2024'te Torino kendi şampiyonunu buluyor. Sinner finalde Taylor Fritz'i 6-4, 6-4 yeniyor ve turnuva boyunca hiç set vermiyor. Bu, bir İtalyan'ın kazandığı ilk ATP Finalleri kupası.

2025'te finalde karşısında Carlos Alcaraz var. Bu, Alcaraz'ın bu turnuvadaki ilk finali. Sinner 7-6, 7-5 kazanıyor ve kupayı koruyor.

Böylece bu turnuvada üst üste on maç kazanmış oluyor.

ATP ise turnuvanın 2030'a kadar İtalya'da kalacağını açıklamıştı.

Dördüncü bölüm: Kasım 2026.

Bu yıl turnuva 15 Kasım'da başlıyor ve 22 Kasım'a kadar Torino'daki Inalpi Arena'da oynanıyor. Bu, teklerde 57. turnuva.

Kadroya ilk giren isim Sinner'dı: temmuzda, Wimbledon finaline yükselerek. Ama Sinner sakatlık yüzünden sezonunu kapattı. Son iki yılın şampiyonu bu kez Torino'da olmayacak.

Bu videoyu hazırladığımız gün yerini garantilemiş üç isim var: Alexander Zverev, Carlos Alcaraz ve Ben Shelton. Zverev bu kupayı daha önce iki kez kaldırdı: 2018'de Londra'da, 2021'de Torino'da.

Alcaraz ile Shelton geçen yıl da Torino'daydı. Geriye kalan beş yer ise en geç sezonun son Masters turnuvası Paris'in ardından belli olacak.

Son bölüm: bizce.

1970'ten bu yana 56 turnuva, on beş şehir.

Bizce ATP Finalleri'nin asıl ölçüsü kupa sayısı değil, süreklilik: Lendl dokuz yıl üst üste finale çıktı, Federer on yedi kez sahneye geldi, Djokovic'in ilk ve son kupası arasında tam on beş yıl var.

Ve bizce Sinner'ın yokluğu, bu kasımı Torino döneminin en belirsiz turnuvası yapıyor.

Tokyo'da finali olmayan bir grup, New York'ta dokuz final, Torino'da on maçlık bir seri. Sıradaki sayfayı kim yazacak?

Sence bu kasım Torino'da kupayı kim kaldıracak?